Visie

Mijn visie is dat we aangekomen zijn in een tijdperk, waarin we bij ziekte ons de volgende vragen mogen stellen:

  • Waarom treedt deze ziekte eigenlijk op?
  • Wat heeft het te maken met de manier waarop ik in het leven sta?
  • Wat is de diepere betekenis van deze ziekte en wat vraagt het van mij?
  • Wat wil deze ziekte mij bewust maken?

Ik heb ervaren dat de visie op ziekte binnen de huidige ‘wetenschappelijke’ geneeskunde mechanisch is. De mens wordt gezien als een machine, als een lichaam met denkvermogen.
Operaties/behandelingen of medicijnen nemen de symptomen van de ziekte weg, wat vaak functioneel kan zijn. Alleen: is de mens meer dan alleen materie. Het is wenselijk om naar de achterliggende oorzaak van de ziekte te kijken, inzicht te krijgen in welke invloed je hier zelf op kunt hebben en helder te krijgen welke hulpbronnen je aan kunt spreken.

Ik zie ziekte als het niet meer met elkaar in verbinding zijn van de persoonlijkheid en de eigen ziel. Er is een roep van de ziel om deze verbinding te herstellen.

Ons lichaam heeft een aangeboren vermogen om te genezen en te herstellen van de gevolgen van stress, letsel en ziekte. Onderzoeken wijzen erop dat de gedachten, denkwijzen, opvattingen en beelden die in onze geest aanwezig zijn, onze emoties, ons zenuwstelsel en ons immuunsysteem beïnvloeden. Onze gemoedstoestand en mentale staat hebben het potentieel om het immuunsysteem te verzwakken of bij ziekte te activeren. Psychische problemen die niet zijn opgelost, creëren innerlijke spanningen. Die spanning blokkeert het stromen van de levenskracht in lichaam en geest. Zulke verstoppingen zijn de reden dat in het fysieke lichaam ziekten ontstaan.

Ik weet dat wij zijn geen slachtoffer zijn van onze persoonlijkheid of omstandigheden. Het doel van ziekte is ons te ontwikkelen naar een hoger bewustzijn. Schuldgevoel en zelfverwijt is niet wenselijk, omdat deze emotie alleen maar meer lijden en ziekte veroorzaken. We zijn in staat nieuwe gezondheidsbevorderende patronen te creëren, die aandacht zullen afleiden van ziekte en ons richten op voluit leven. Door ons over te geven aan wat zich wil ontvouwen,  geven wij een positieve wending aan ons leven en gezondheid en beïnvloeden wij het grotere geheel ook positief.

Mijn rol hierin is dat ik een instrument ben om mensen die ziek zijn in ontwikkeling te zetten. Ik ben geaard, praktisch. Ik leef met beide benen op de grond. Tegelijkertijd ben ik ook spiritueel, vanuit het besef dat alles met elkaar in verbinding staat . Rationeel en tegelijkertijd spiritueel. Beide hebben elkaar nodig en vullen elkaar aan. Als er alleen het rationele en materiële is,  leidt dit tot een dode vlakte, als er alleen wordt uitgegaan van het spirituele zweven we weg.

Vanuit mijn eigen ervaring en die van vele mensen waarbij ik al een tijdje heb mogen meelopen, weet ik dat ziekte zo een reis kan worden om onszelf te herontdekken, het  spoort ons aan om onze ongezonde denkwijzen, leefwijzen te corrigeren, naar onze innerlijke wijsheid te luisteren en ons ware zelf te zijn, zodat we de liefde in ons hart kunnen toelaten en ons licht laten stralen in de wereld.

Levensweg

Vele wegen kent het leven, maar van al die wegen
is er één die jij te gaan hebt.
Die ene is voor jou. Die ene slechts.
En of je wilt of niet, die weg heb jij te gaan.
De keuze is dus niet de weg, want die koos jou.
De keuze is hoe die weg te gaan,
met onwil om de kuilen en de stenen,
met verzet omdat de zon een weg
die door ravijnen gaat, haast niet bereiken kan.
Of met de wil om aan het einde van die weg
milder te zijn, en wijzer, dan aan het begin.
Die weg koos jou, kies jij hem ook?

Hans Stolp naar Dag Hammerskjold